JUAN

“JUAN”

Siya ay ipinanganak noong kabilugan ng buwan.

Hindi pa nga nag-uumaga nang sya’y iniwanan.

Sabi ni Nanay siya ay lalaki kung saan-saan.

Ang sabi naman ni Tatay siya ay tatandang walang pangalan.

Sa umagang darating tubig ang sigaw ng kalamnan

ngunit tig-tuyo tila ay walang hanggan.

Sa gabing sasapit pagkain ang hiyaw ng sikmura

wala namang mura.

Pangarap siguro niya mundo  sana’y alam

pero magiging alam niya lang

ay kailan sunod magkakaulam.

Ito ay mali.

Oras na ay huli.

Ito ay masama.

Wala na bang sasama?

Siya ay mamamatay sa susunod na  kabilugan ng buwan.

Para sa susunod pang pagkakataon siya ay masisilayan.

Buhay niya’y  may isang kulay.

Lansangan daw ay kanyang bahay.

Sa susunod na sandali siya ay unang hihinga

habang sa kabaong ay nakahiga.

Sa susunod na salita ko

siya raw ay mabubuhay

dahil kamatayan ay kalayaan.

Sayang!

Siya sana si Juan.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s